Augmented reality: klopt het wat je ziet?

De techniek van het met een webcam of smartphone filmen van een object, locatie of (voor mij interessant) illustratie om het op een beeldscherm, voorzien van extra (3D) informatie te kunnen bekijken. Zie Wiki voor een uitgebreide uitleg. MINI gebruikte het in 2008 al in een reclamecampagne, net als andere grote merken als bijvoorbeeld Adidas. En Google schijnt zijn streetview al uit te breiden met AR en een speciale bril.

Nuttig of gewoon leuk?

Ik ken de term al langer en bracht het vooral in verband met lelijke 3D animaties. En met extra informatie wat op het beeldscherm van je Iphone te zien is als je de camera ergens op richt. Een grappige gadget voor als je in een museum rondslentert waardoor je allerlei weetjes kunt lezen, in hapklare brokken op je Iphone. Op die manier meer op je beeldscherm kijkend dan naar de schilderijen en beelden zelf.

Als illustrator heb ik er weinig mee van doen. Ik vind de 3D animaties, die een verrijking zouden zijn voor het spel wat je speelt of het boek wat je leest, doorgaans spuuglelijk. Het ziet er onaf uit. De pixels stuiteren je tegemoet. Het beeld beweegt haperend over het scherm.

Dan is er nog de 'nuttige' AR. Die allerlei handige informatie voor je opdiept uit een oneindige bibliotheek. Het verschil met de ouderwetsche koptelefoon in de musea is dat je nu naar twee objecten kijkt in plaats van kijken en luisteren. De smartphone in je hand en het schilderij aan de muur. Met het gevaar dat je dat prachtige schilderij helemaal vergeet.

Want dat doen we.

Massaal.

Kijk maar eens naar een tv-opname van een popconcert. Duizenden mensen die hun duurbetaalde optreden bekijken door het kleine beeldschermpje waar ze mee filmen. Terwijl hun idool levensgroot voor ze staat. (En ze de dvd een jaar later kunnen kopen, beter gefilmd dan hun kleine telefoontjes ooit zullen doen, maar dat terzijde). Dat verlichte schermpje met 14 miljoen oplichtende puntjes heeft iets magisch. Je vergeet de wereld om je heen. De wereld van de snelle informatie werkt verslavend. I­k ken mezelf. Ook ik wil die informatie zien als ik weet dat het beschikbaar is. Ik kan nu al het pingeltje van inkomende mail op mijn mobiel niet negeren.

Hoe kortzichtig van mij.

Want oh, wat is dit een fantastische techniek.

Ik ontving een email met een link naar onderstaand filmpje. Ga rustig zitten en geniet:

Heb je gekeken?

HOE KOEL IS DIT?

Dat je op zo'n manier een extra dimensie toevoegt aan je werk? Dit gaat niet meer om een 'kijk-eens-wat-ik-kan-met-mijn-gadget-AR. Hier geeft AR werkelijk een toegevoegde waarde aan het boek. Práchtig. Ik ben diep onder de indruk.

Nu uitzoeken hoe dit werkt. Het lijkt me fantastisch voor de Monsters en Thomas. Wat jij Femke?